Między komercją a wyższą ideą – drogi rozwoju reklamy społecznej

Według Dominiki Maison i Norberta Maliszewskiego „reklama społeczna to proces komunikacji perswazyjnej, którego głównym celem jest wywołanie społecznie pożądanych postaw lub zachowań. Realizowane jest to zazwyczaj na dwa sposoby. Po pierwsze przez namawianie do prospołecznych zachowań (…). Po drugie poprzez namawianie do zaniechania zachowań niepożądanych(...).” Istnieją kontrowersje co do ścisłego określenia zakresu zainteresowań i funkcji reklamy społecznej. Z jednej strony mówi się, że reklama społeczna powinna szokować i wywoływać silne emocje, a z drugiej – powinna skłaniać do głębokiej i długiej refleksji, pokazując problem delikatnie i subtelnie. Obecnie kampanie społeczne przybierają bardzo różnorodne formy. Często są mylone ze sztuką samą w sobie. Zatem jaki jest faktyczny kierunek rozwoju kampanii społecznych? Czy ważny jest jedynie odbiór formy, czy może konkretna reakcja? Jak poszczególne problemy społeczne przedstawiane są w mediach? Gdzie leży granica pomiędzy walką z problemem społecznym a kreowaniem reklamy komercyjnej? Czy reklama społeczna rozwija się swoim własnym tokiem, czy może determinowana jest przez rozwój reklamy komercyjnej? Jak obecnie ludzie odbierają kampanie społeczne? I wreszcie, gdzie leży granica między reklamą społeczną a marketingiem społecznie zaangażowanym? Chcemy, aby te i wszystkie inne pytania, przed którymi stajemy, zarówno analizując i tworząc kampanie społeczne, stanowiły podstawę dyskusji w naszym panelu.

Socjokulturowy wymiar reklamy

Blaise Cendrars, powiedział, że "Reklama jest ozdobą współczesnego życia, manifestacją optymizmu i radości, rozrywką dla oka i umysłu. Reklama jest najpiękniejszym wyrazem naszej epoki, główną nowością dnia, sztuką". Jednak niektórzy, szczególnie w kręgu socjologicznym, przypisują przekazom perswazyjnym wiele negatywnych cech, jak materializm, obsesję bezpieczeństwa i pseudoreligijność. Czy można powiedzieć, że reklama jest socjologicznym katalizatorem reakcji konsumenckiej? Jak wizerunek reklamy zmienił się w ciągu 2000 lat? Czy jednowymiarowość reklamy zmieniła się w środek masowego przekazu? Chcemy stworzyć pole do dyskusji na temat tego, czym jest socjokulturowy wymiar reklamy i co go determinuje. Czy jest to jedynie mnogość interferencji, a może całość zwyczajów i nawyków konsumenckich, na które wpływają reklamy?  Pragniemy również zastanowić się nad związkami reklamy i socjotechniki oraz nad perspektywami połączenia socjologii z naukami zajmującymi się przekazem perswazyjnym. Szukamy odpowiedzi na pytanie o to, jak socjologia reklamy łączy różne nauki o komunikowaniu i czy w konsekwencji należałoby mówić o socjologii reklamy czy też raczej o interdyscyplinarnych socjologiach reklamy.

Socjokulturowy wymiar reklamy

Blaise Cendrars, powiedział, że: „Reklama jest ozdobą współczesnego życia, manifestacją optymizmu i radości, rozrywką dla oka i umysłu. Reklama jest najpiękniejszym wyrazem naszej epoki, główną nowością dnia, sztuką". Jednak niektórzy, szczególnie w kręgu socjologicznym, przypisują przekazom perswazyjnym wiele negatywnych cech, jak materializm, obsesję bezpieczeństwa i pseudoreligijność. Czy można powiedzieć, że reklama jest pewnym socjologicznym katalizatorem reakcji konsumenckiej? Jak wizerunek reklamy zmienił się w ciągu 2000 lat? Czy jednowymiarowość reklamy zmieniła się w środek masowego przekazu? Chcemy stworzyć pole do dyskusji na temat tego, czym jest socjokulturowy wymiar reklamy i co go determinuje. Czy jest to jedynie mnogość interferencji, a może całość zwyczajów i nawyków konsumenckich, na które wpływają reklamy? Pragniemy również zastanowić się nad związkami reklamy i socjotechniki oraz nad perspektywami połączenia socjologii z naukami zajmującymi się przekazem perswazyjnym. Szukamy odpowiedzi na pytanie jak socjologia reklamy łączy różne nauki o komunikowaniu i czy w konsekwencji należałoby mówić o socjologii reklamy, czy też raczej o interdyscyplinarnych socjologiach reklamy.